„Krótkofalowiec Polski” był lwowskim miesięcznikiem poświęconym krótkofalarstwu. Numer 11 z 1929 r. łączy ogłoszenie organizacyjne LKK z treściami technicznymi i opisem stacji SP3AR; historia pisma opublikowana w 1988 r. podaje, że pierwszy numer ukazał się 1 stycznia 1929 r.
Przykłady z numeru 11
Apel LKK o eksponaty na planowaną wystawę zawiera adres sekretariatu we Lwowie przy ul. Bielowskiego 6. W innym fragmencie numeru Jan Ziembicki opisuje historię swojej stacji: najpierw używała znaków LW3, TPAF i TPAR; 1 stycznia 1929 r. TPAR zmienił się na SP3AR według przywołanego postanowienia konferencji waszyngtońskiej. Ten opis pochodzi z relacji zamieszczonej w piśmie, nie z rejestru licencji.
Początki pisma i jego tematyka
Tekst o historii pisma z 1988 r. podaje, że LKK postanowił wydawać miesięcznik i że pierwszy 16-stronicowy numer ukazał się 1 stycznia 1929 r. Datę tę podaje późniejsza historia pisma.
W numerze 7–8 z 1931 r. znalazły się: instruktaż antenowy Jana Ziembickiego, treści techniczne, zapowiedź podręcznika pisanego przez lwowskich nadawców oraz komunikat o kursach, warsztacie i odbudowie aktywności Krakowskiego Klubu Krótkofalowców. To przykłady tematów z tego zeszytu, a nie pełny spis jego zawartości.